Yaşamın ilk 2 yılındaki şeker tüketimi etkisini 70 yıl sonra bile gösterebilir

İngiltere’de İkinci Dünya Savaşı sonrası 1953’te kaldırılan şeker karnesi, 1951‑1956 doğan 64.000’den fazla kişinin sağlık verileriyle incelendi. Araştırmada “ilk 1000 gün” kavramı, anne karnındaki dönemden çocuğun ikinci yaş gününe kadar olan süre olarak tanımlandı; bu dönemde organlar, metabolizma ve bağışıklık sistemi hızla gelişirken beslenme tercihleri şekilleniyor. Şeker karnesinin kaldırılmasının ardından şeker tüketimi iki katına çıktı, bu da birbirine yakın tarihlerde doğan çocukların erken dönemlerinde farklı şeker maruziyeti yaşamasına yol açtı.

Çalışma, bu erken dönem şeker kısıtlamasının meme, prostat, karaciğer, rektum ve akciğer kanseri görülme oranlarını azalttığını gösterdi. En belirgin fark karaciğer kanserinde ortaya çıktı; kısıtlamanın uzun süre devam ettiği gruplarda kanser oranı yaklaşık %69 düşerken, meme kanserinde %36’lık bir fark tespit edildi. Bu etkiler, karnenin kaldırılmasından hemen sonra değil, onlarca yıl sonra belirginleşti.

Ayrıca, araştırmacılar biyolojik yaşlanma göstergelerini inceledi; şeker kısıtlamasına daha uzun süre maruz kalanlarda yaklaşık 2,2 yıl daha yavaş biyolojik yaşlanma ve granzyme B proteininin düşük seviyeleri gözlemlendi. Erken çocuklukta şeker kısıtlaması yaşayan bireylerin 50 yaşlarında da daha az şeker tükettiği, daha az yemek yediği ve daha sağlıklı, çeşitli bir diyet izlediği belirlendi. Çalışma, çocukların hiç şeker tüketmemesi gerektiğini söylemiyor; yalnızca yaşamın ilk 1000 günündeki şeker tüketiminin uzun vadeli sağlık ve beslenme alışkanlıklarıyla bağlantılı olabileceğini gösteriyor.